Kanały Amsterdamu

Ile kanałów ma Amsterdam?

Amsterdam ma ponad 100 kilometrów kanałów, które przecinają około 90 wysp i nad którymi rozpięto ponad 1500 mostów. Dokładna liczba kanałów zależy od tego, jak zdefiniuje się słowo „gracht"; najbardziej znane i największe są cztery kanały główne: Prinsengracht, Keizersgracht, Herengracht i Singel.

Te cztery tworzą pierścień kanałów wokół centrum miasta, który UNESCO wpisało w 2010 roku na listę światowego dziedzictwa. Obok nich pozostałe dzielnice przecinają liczne mniejsze kanały — i właśnie w te wąskie kanały wpływają tylko małe łodzie.

Dlaczego zbudowano kanały?

Pierścień kanałów nie jest wyrosłą samoistnie plątaniną, lecz planem miasta. Powstał w XVII wieku, w złotym wieku Niderlandów, i spełniał od razu kilka zadań:

• Handel i transport. Amsterdam był jednym z najważniejszych centrów handlowych Europy. Kanałami towary docierały wprost pod magazyny — dlatego wiele kamienic nad kanałami do dziś ma pod szczytem belkę z hakiem.
• Planowanie miasta. Liczba mieszkańców rosła błyskawicznie, a pierścieniowe kanały były częścią przemyślanego planu rozbudowy, który porządkował rozrost miasta — założonego funkcjonalnie, a zarazem estetycznie.
• Gospodarka wodna. Duża część Niderlandów leży poniżej poziomu morza. Kanały regulują poziom wody i chronią przed powodziami. To zadanie pełnią do dziś.
• Obrona. We wczesnej historii miasta drogi wodne służyły też jako linia obronna.

To połączenie tłumaczy, dlaczego pierścień kanałów wygląda tak regularnie: zaprojektowano go na desce kreślarskiej i budowano planowo przez dziesięciolecia.

Co widać z łodzi

Rejs prowadzi praktycznie zawsze przez część pierścienia kanałów, a zwykle też kawałek po Amstel i do portu. Po drodze mija się wąskie kamienice kupieckie ze szczytami, łodzie mieszkalne, most Magere Brug oraz — zależnie od trasy — Dom Anne Frank, Muzeum Morskie i Rijksmuseum.

Z wody widać miasto z perspektywy, dla której zostało zbudowane. To właściwy powód, dla którego rejs po kanałach się opłaca: nie zabytki, do których dojdzie się także pieszo, lecz kierunek patrzenia.